لغت نامه دهخدا
رصائع. [ رَ ءِ ] ( ع اِ ) رصایع. ج ِ رَصیعة. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). ج ِ رصیعة، گره لگام نزدیک عذار اسب که به منس ماند... ( از آنندراج ). و رجوع به رَصیعة شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟