ربیعبن حبیب نام یکی از دانشمندان برجسته اسلامی است که در قرن دوم هجری میزیست. واژه «ربیع» در لغت به معنای بهار و طراوت است و «بن حبیب» یعنی فرزند حبیب. او با نام کامل ربیعبن حبیب فراهیدی شناخته میشود و از مردم بصره بود. ربیعبن حبیب از علمای بزرگ حدیث به شمار میآید و جایگاه علمی والایی داشت. وی شاگرد مکتب حدیثی بصره و همدوره برخی از محدثان بزرگ صدر اسلام بود. مهمترین اثر او کتاب حدیثی «الجامع الصحیح» است که شهرت فراوانی دارد. این کتاب از منابع معتبر حدیثی بهویژه نزد اباضیان محسوب میشود. عبدالله بن حمید سالمی بر کتاب «الجامع الصحیح» حاشیه و شرح نوشته است. اطلاعات مربوط به زندگی و آثار او در کتاب «اعلام» زرکلی آمده است.
ربیعبن حبیب
لغت نامه دهخدا
ربیعبن حبیب. [ رَ ع ِ ن ِ ح َ ] ( اِخ ) ابن عمر فراهیدی. از علمای حدیث قرن دوم هجری و از مردم بصره بود. در حدیث کتابی دارد که «جامعالصحیح » نامیده میشود و عبداﷲبن حمید سالمی حاشیه ای بر آن نوشته است. ( از اعلام زرکلی ).
فرهنگ فارسی
ابن عمر فراهیدی از علمای حدیث قرن دوم هجری قمری و از مردم بصره بود
