لغت نامه دهخدا
( ربیئة ) ربیئة. [ رَ ءَ ] ( ع اِ ) طلایه. ( فرهنگ فارسی معین ). طلایه. ج، رَبایا. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به رَبایا شود. || دیده بان. دیده بان لشکر. ( دهار ).
ربیئه
فرهنگ معین
(رَ ئَ یا ئِ ) [ ع. ربیئة ] (ص. اِ. ) ۱ - دیده بان. ۲ - طلایه.
ویکی واژه
ربیئة
دیده بان.
طلایه.