لغت نامه دهخدا
ذویقن. [ ی َ ق َ ] ( ع ص مرکب ) آنکه بهر چه شنود یقین کند. خوش باور.
ذویقن. [ ی َ ق َ ] ( اِخ ) آبی است بنو قمیربن عامربن صعصعه را.
ذویقن. [ ی َ ق َ ] ( ع ص مرکب ) آنکه بهر چه شنود یقین کند. خوش باور.
ذویقن. [ ی َ ق َ ] ( اِخ ) آبی است بنو قمیربن عامربن صعصعه را.
