ربایب
معنای اصلی و لغوی: کلمه ربایب جمع «ربیبة» است که در زبان عربی به معنای دایه، پرستار کودک یا کسی است که از کودکی مراقبت و نگهداری می‌کند. این واژه به افرادی اطلاق می‌شود که نقش نگهداری، مراقبت و پرورش کودک را بر عهده دارند، به ویژه زمانی که این کودک از والدین خود دور است یا به دلایلی نیاز به مراقبت ویژه دارد.
معنی و کاربرد دیگر: ربایب گاهی به معنای کسانی که پرورش یافته‌اند و تربیت شده‌اند نیز به کار می‌رود. این مفهوم گسترده‌تر شامل افرادی می‌شود که تحت تربیت و آموزش کسی قرار گرفته‌اند و به نوعی فرزندخوانده یا پرورش‌یافته محسوب می‌شوند، حتی اگر نسبت خونی نداشته باشند. بنابراین این واژه به کسانی گفته می‌شود که در خانه‌ای بزرگ شده‌اند و تحت مراقبت و تربیت خانواده‌ای غیر از خانواده اصلی خود قرار گرفته‌اند.
مترادف‌ها
دختران شوهر
لغت نامه دهخدا
ربایب. [ رَ ی ِ ] ( ع اِ ) ربائب. ج ِ ربیبة، بمعنی دایه و آنکه بجای وی باشد. ( ناظم الاطباء ): امرای اطراف همه صنایع دولت و ربایب نعمت خاندان قدیم و دودمان کریم اویند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 134 ). و رجوع به ربیبة در همه معانی و ربائب شود.
فرهنگ عمید
پرورش یافتگان.
جمله سازی با ربایب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون فقهی و قوانین مربوط به خانواده، بحث‌های گسترده‌ای در مورد احکام مربوط به نکاح و مسائل ارثی مربوط به ربایب وجود دارد.
💡 مدیریت روابط خانوادگی پس از ازدواج مجدد، نیازمند توجه ویژه به حقوق و احساسات فرزندان حاصل از ازدواج قبلی یا همان ربایب است.
💡 در برخی از داستان‌های کلاسیک ادبیات، سرنوشت ربایب در خانه‌های جدید، معمولاً با چالش‌های اخلاقی و اجتماعی پیچیده‌ای همراه با دشواری است.
