رانجه
لغت نامه دهخدا
( رانجة ) رانجة. [ ن ِ ج َ] ( ع اِ ) واحد رانج یعنی یک خرمای سیاه تابان. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به رانج شود.
جمله سازی با رانجه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او سالها در شرایط بسیار سخت و دشوار زندگی کرد و از بسیاری از سختیهای مسیر رسیدن به موفقیت، به شدت رانجه و خسته بود.
💡 آن پیرمرد که سالها در تنهایی و انزوا سپری کرده بود، از فقدان همراهان و دوستان قدیمی خود در دوران جوانی بسیار رانجه و غمگین بود.
💡 پژوهشگر پس از سالها تحقیق و جستجو در کتابخانههای قدیمی، از دشواریهای بیپایان و فرسایشی که در مسیر کشف حقیقت تجربه کرده بود، رانجه.