لغت نامه دهخدا
ذوکرب. [ ک َ رَ ] ( اِخ ) نام موضعی است در شعر.
ذوکرب. [ ک َ رَ ] ( اِخ ) نام ملکی از ملوک حمیر. ( نخبة الدهر دمشقی ص 222 ).
ذوکرب. [ ک َ رَ ] ( اِخ ) نام موضعی است در شعر.
ذوکرب. [ ک َ رَ ] ( اِخ ) نام ملکی از ملوک حمیر. ( نخبة الدهر دمشقی ص 222 ).
