ذوبحه تصویر معنی ذوبحه لغت نامه دهخدا ( ذوبحة ) ذوبحة. [ ب َح ْح َ ] ( ع ص مرکب ) مبتلی به بیماری بحة. || آنکه آواز گرفته دارد. کلمات مرتبط ثحثحه ذو حصاه ذوحفله عنبر ذوائب وحوحه ذو حدوره بد حواس گزارش محتوای نامناسب
