لغت نامه دهخدا
ذوالکلب. [ ذُل ْ ک َ ] ( اِخ ) لقب عمروبن عجلان. || لقب عمروبن معاویة.
ذوالکلب. [ ذُل ْ ک َ ] ( اِخ ) شاعری است و در معجم البلدان یاقوت ذیل ( ضریحة ) آرد: موضعی است در شعر عمرو ذی الکلب الهذلی:
فلست لحاصن ان لم ترونی
ببطن ضریحة ذات النجال.
