لغت نامه دهخدا
ذوالرجل. [ ذُرْ رِ ] ( اِخ ) موضعی است به دیار کلب. یاقوت. || نام یکی از بتهای عرب است به حجاز. || لقب اسپ مالک بن قحافةبن حرث بن عوف. ( المرصع ).
ذوالرجل. [ذُرْ رِ ] ( اِخ ) لقب لقمان بن توبه، شاعری از عرب.
ذوالرجل. [ ذُرْ رِ ] ( اِخ ) موضعی است به دیار کلب. یاقوت. || نام یکی از بتهای عرب است به حجاز. || لقب اسپ مالک بن قحافةبن حرث بن عوف. ( المرصع ).
ذوالرجل. [ذُرْ رِ ] ( اِخ ) لقب لقمان بن توبه، شاعری از عرب.
