ذوالحافر

لغت نامه دهخدا

ذوالحافر. [ ذُل ْ ف ِ ] ( ع ص مرکب )خداوند سنب. دارای سم. سُم دار. حیوان که سم دارد.

خداوند سنب. دارای سم.
دارای سم ( جانور ) سم دار خداوند سنب.