ذوالبحور

لغت نامه دهخدا

ذوالبحور. [ ذُل ْ ب ُ ] ( ع ص مرکب ) شعر که آن را به سه بحر و بیشتر توان خواندن.

( ~. بُ حُ ) [ ع. ] (ص مر. ) شعری که دارای سه بحر شعری یا بیشتر باشد.

( اسم ) شعری که بتوان آنرا در سه بحر یا بیشتر خواند.
شعر که آنرا بسه بحر و بیشتر توان خواندن.

شعری که دارای سه بحر شعری یا بیشتر باشد.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در افسانه‌های قدیمی دریایی، پادشاه ذوالبحور فرمانروای تمام اقیانوس‌ها و دریاهای پهناور است که هیچ موجود دیگری بر او سلطه ندارد.

💡 شاعر با استفاده از لقب ذوالبحور، عظمت و وسعت قلمرو آن فرمانروای افسانه‌ای را در میان سطور شعر خود توصیف می‌کند.

💡 این موجود افسانه‌ای که به عنوان ذوالبحور شناخته می‌شود، در داستان‌های قدیمی مظهر قدرت بی‌کران در اعماق آبی دریاها است.