لغت نامه دهخدا
ذریحی. [ ذَ حی ی ی ] ( ع ص ) احمر ذریحی؛ سرخی سرخ. سرخ سیر. احمر قانی. || ارغوانی. ارجوانی: احمرٌ ذریحی. || منسوب به ذرّیح، فحل معروف از شتران که اشتران نجیب را بدو نسبت کنند.
ذریحی. [ ذَ حی ی ] ( ع اِ ) مادّه عامله قوی که از حشره ذروح ( ذراریح ) گیرند و از آن مشمع سازند. و این ماده را در طب نیز بکار برندلکن باید در استعمال آن نهایت احتیاط مرعی داشت چه ماده ای سخت خطرناک است.
