لغت نامه دهخدا
ذات وبر. [ ت ُ وَ ب َ ] ( ع ص مرکب ) یقال للرجل اذا تکلم بما ینکر علیه، جئت بها شعراء و ذات وَبر.
ذات وبر. [ ت ُ وَ ب َ ] ( ع ص مرکب ) یقال للرجل اذا تکلم بما ینکر علیه، جئت بها شعراء و ذات وَبر.
یقال للرجل اذا تکلم بما ینکر علیه جئت بها شعرائ و ذات و بر.