دکناء

لغت نامه دهخدا

دکناء. [ دَ ] ( ع ص ) تأنیث ادکن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، دُکن. ( اقرب الموارد ).رجوع به ادکن شود. || ثریدة دکناء؛ اشکنه بسیارتوابل. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

نکوهیدن یعنی چه؟
نکوهیدن یعنی چه؟
دله یعنی چه؟
دله یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز