دوشاهین
لغت نامه دهخدا
دوشاهین. [ دُ ] ( اِ مرکب ) دسته ترازو. ( ناظم الاطباء ). || ( اِخ ) کنایه از نسر طایر و واقع است. ( آنندراج ). یکی از اشکال فلکی که نسرطایر و چنگ رومی باشد. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با دوشاهین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پرنده دوشاهین با سرعت بسیار بالا در پهنه آسمان جست‌وخیز می‌کند و با دقت بسیار زیاد، طعمه خود را از ارتفاعات بسیار بلند شناسایی می‌کند.
💡 در زیست‌شناسی، دوشاهین به عنوان یکی از سریع‌ترین شکارچیان در قلمرو پرندگان شناخته می‌شود که توانایی شکار بسیار بالایی در طبیعت دارد.
💡 مشاهده پرواز قدرتمند دوشاهین در میان صخره‌های مرتفع، تجربه‌ای بسیار هیجان‌انگیز برای عکاسان حیات وحش و علاقه‌مندان به دنیای طبیعت محسوب می‌شود.
