دوبهم انداز

لغت نامه دهخدا

دوبهم انداز. [ دُ ب ِ هََ اَ ] ( نف مرکب ) دوبهم زن. دوبرهم زن. مفتن. نمام. ساعی. ( یادداشت مؤلف ).

دو بهم زن. دو بر هم زدن.