دواداریه

( دواداریة ) دواداریة. [ دَ ری ی َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) در زمان سلطنت سلسله ممالیک عنوان مزبور را به اشخاصی اطلاق می کردند که نامه های صادرشده از طرف سلطان را به مقصد می فرستادند و عرایض را به سمع وی می رساندند و ایلچیان و کسان دیگررا نیز به حضور وی می بردند. ( از دزی ج 1 ص 469 ). رجوع به صبح الاعشی ج 1 ص 114 و دواتدار و دواتی شود.