دندان قرچه
لغت نامه دهخدا
دندان قرچه. [ دَ ق ِ رِچ ْ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) دندان غرچه. ساییدن دندانها با صدای چندش آور به یکدیگر ( بیشتر در خواب و گاه در بیداری ) بر اثر حمله مرضی یا بودن طفیلی و انگل در بدن.( از فرهنگ لغات عامیانه ). رجوع به دندان غرچه شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) سوده شدن دندانها بهم فشردن و تماس متوالی و محکم دندانها بیکدیگر ساییدن دندانها بیکدیگر با انجام حرکات طرفی و همچنین قدامی خلفی.
دندان غرچه. ساییدن دندانها با صدای چندش آور به یکدیگر.
جمله سازی با دندان قرچه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او از شدت خشم و عصبانیت شروع به دندان قرچه کردن کرد، به طوری که تمام حاضران در جلسه از رفتار او وحشت کردند.
💡 وقتی خبر شکست پروژه را شنید، از شدت ناامیدی و فشار عصبی دندان قرچه میکرد و نمیتوانست به راحتی آرام و آرام بگیرد.
💡 کودکان گاهی هنگام خواب در اثر کابوسهای ناگهانی شروع به دندان قرچه میکنند که نیاز به بررسی توسط متخصصان سلامت دارد.