لغت نامه دهخدا
دزکاری. [ دُ ] ( حامص مرکب ) شیدابازی، و آن کسی است که با زنان متفرقه سر و کار داشته باشد. دزکشی. ( از لغت محلی شوشتر - خطی ).
دزکاری. [ دُ ] ( حامص مرکب ) شیدابازی، و آن کسی است که با زنان متفرقه سر و کار داشته باشد. دزکشی. ( از لغت محلی شوشتر - خطی ).