لغت نامه دهخدا
درختکاو. [ دِ رَ ] ( نف مرکب ) درخت کاونده. کاونده درخت. از بیخ کننده درخت. ( ناظم الاطباء ): مجثات، مجثة؛ تیشه درختکاو. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟