دخوار
لغت نامه دهخدا
دخوار. [ ] ( اِخ ) عبدالرحیم علی بن حامد ملقب به مهذب الدین. او راست: مختصر حاوی محمدبن زکریا. ابن ابی اصیبعه گوید او از بزرگان و یکه تازان زمان خود بود وصناعت طب بدو ختم شده است. مولد و منشاء وی دمشق و از مردم قرن هفتم است. رجوع به عیون الانباء ج 2 ص 239 و الاعلام زرکلی چ 1 ج 1 ص 308 و عبدالرحیم بن علی شود.
جمله سازی با دخوار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آن داستانهای حماسی، قهرمان داستان با وجود برخورد با انسانهای دخوار و ناعادل، هرگز از مسیر درست و راه عدالت و نیکی خود منحرف نشد.
💡 برخی سیاستمداران با استفاده از روشهای دخوار و فریبکارانه، سعی در کسب قدرت دارند، اما در نهایت عدالت تاریخی همیشه بر آنها پیروز خواهد شد.
💡 او از اینکه مجبور شد با افرادی با رفتارهای دخوار و بیشرم در محیط کاری خود همکاری کند، احساس خستگی و ناامیدی شدیدی میکرد.