لغت نامه دهخدا
دخلل. [ دُ ل ُ / ل َ ] ( ع اِ ) مرغیست تیره رنگ. || نیت مرد و مذهب و دل و نهانی آن: دخلل الرجل. || صفائی درون خم؛ دخلل الحب. ( منتهی الارب ).
دخلل. [ دُ ل ُ / دِ ل َ ] ( ع ص ) آنکه در کار کسی مداخلت کند. ( از منتهی الارب ). دخیل.
دخلل. [ دِ ل ِ ] ( ع اِ ) گوشتی که داخل گوشت باشد. ( منتهی الارب ). هر گوشت جمعشده و گردآمده.
