لغت نامه دهخدا
دحمسان. [ دُ م ُ ] ( ع ص ) رجل دُحْمُسان؛ مرد گندم گون درشت فربه. ( منتهی الارب ). دحمس. دُحْسُمانی. || احمق. ( منتهی الارب ). || دحسان. ( مهذب الاسماء ). سیاه. ( مهذب الاسماء ).
دحمسان. [ دُ م ُ ] ( ع ص ) رجل دُحْمُسان؛ مرد گندم گون درشت فربه. ( منتهی الارب ). دحمس. دُحْسُمانی. || احمق. ( منتهی الارب ). || دحسان. ( مهذب الاسماء ). سیاه. ( مهذب الاسماء ).