لغت نامه دهخدا
دبوقاء. [ دَب ْ بو ] ( ع اِ ) دابوق. سریشم که بدان مرغانرا شکارکنند. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || پلیدی.( منتهی الارب ). حَدَث ِ آدمی. ( بحر الجواهر ). || هر چیز که مُمتد و دراز گردد. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟