دایات

دایات. ( معرب، اِ ) ج ِ دایه فارسی: و دفع المولود الی الخواطن والدایات. ( دزی ج 1 ص 420 ). رجوع به دایه شود.
- ذات دایات؛ که او را دایه ها باشد و آن تعبیر از زنی است شوی کرده که هر روز زنان دیگر پرستاری و تیمار داری او کنند. ( از دزی ج 1 ص 420 ).
دأیات. [ دَ ءَ ] ( ع اِ ) ج ِ دَأی. رجوع به دأی شود. || سه ضلع کتف از هر سو. ( منتهی الارب ).
دأیات. [ دَ ءَ ] ( ع اِ ) ج ِ دأیة. رجوع به دایة.