دامیده
لغت نامه دهخدا
دامیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف )نعت مفعولی از دامیدن. رجوع به معانی دامیدن شود.
فرهنگ عمید
۱. بالارفته.
۲. بربادرفته، بادبرده.
دامیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف )نعت مفعولی از دامیدن. رجوع به معانی دامیدن شود.
۱. بالارفته.
۲. بربادرفته، بادبرده.