لغت نامه دهخدا
دارقزی. [ ق َزْ زی ] ( اِخ ) ابوحفص عمربن ابی بکر، محمدبن معمربن احمدبن یحیی بن حسان المؤدب، معروف به ابن طبرزد، محدث مشهور بغدادی، ملقب به موفق الدین از اهالی قسمت غربی شهر بغداد و از ساکنان محله دارالقزآن شهر بوده و بهمین سبب به دارقزی معروف شده است. ( وفیات الاعیان ج 3 ص 124 ). و رجوع به ابن طبرزد شود.
