خوش رؤیت

لغت نامه دهخدا

خوش رؤیت. [خوَش ْ / خُش ْ رُءْ ی َ ] ( ص مرکب ) خوش دیدار. آنکه دیدار او شگون دارد. مقابل بدرؤیت. مقابل نحس دیدار.

خوش دیدار آنکه دیدار او شگون دارد