خوش اوفتادن

خوش اوفتادن. [ خوَش ْ / خُش ْ دَ ] ( مص مرکب ) نکو افتادن. مناسب افتادن. مطبوع افتادن. دلپسند قرار گرفتن:
من مرغ زیرکم که چنانم خوش اوفتاد
در قید او که یاد نیاید نشیمنم.سعدی.

نکو افتادن مناسب افتادن