خنظیان

«خنظیان» به معنای مرد فحاش و کسی است که زبان به ناسزا، فحش و سخنان ناپسند می‌گشاید و رفتار زشت و رکیک دارد. این واژه در منابع لغوی کهن فارسی و عربی، مانند «منتهی الأرب» و «تاج‌العروس»، برای توصیف افرادی به کار رفته است که اخلاق بد و گفتار زشت دارند. کاربرد «خنظیان» معمولاً در اشاره به مردانی است که در سخن گفتن و رفتار اجتماعی به شدت ناپسند و رکیک عمل می‌کنند و دیگران را ناراحت یا تحقیر می‌نمایند. در «لسان العرب» نیز این واژه ذکر شده و نشان‌دهنده بار معنایی منفی و مذموم آن در ادبیات عرب و فارسی است. واژه «خنظیان» علاوه بر اشاره به فحاشی لفظی، می‌تواند کنایه از رفتارهای ناپسند و زشت در کردار و رفتار روزمره فرد باشد. در فرهنگ لغت‌های فارسی و عربی، این اصطلاح به عنوان نمونه‌ای از صفات اخلاقی ناپسند مردان ذکر شده و کاربرد تربیتی و هشداردهنده داشته است.