خلیقاء

خلیقاء. [خ ُ ل َ ] ( ع اِ ) باطن غار. || جای هموار وبرابر از پیشانی. || بن بینی نزدیک ابرو.( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).