لغت نامه دهخدا
( خلمة ) خلمة. [ خ ِ م َ ] ( ع ص ) چرنده. ( از منتهی الارب ). منه: ابل خلمة؛ شتران چرنده. ( منتهی الارب ).
خلمه. [ خ ُ م َ / م ِ ] ( اِ ) گره سر عصا را گویند. ( برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ). || سرچوگان که خمیده است. ( فرهنگ جهانگیری ):
بود بیدی که نه در خلمه چوگان آمد.شرف شفروه ( از آنندراج ).
