خشتوک

کلمه‌ی «خشتوک» در فارسی به معنای بچه حرامزاده است. این واژه در متون کهن فارسی و فرهنگ‌های لغت مانند برهان قاطع آمده و برای اشاره به فرزند نامشروع یا غیرقانونی به کار می‌رود. خشتوک به صورت اسم صفت یا اسم مستقل استفاده شده و بار معنایی آن معمولاً منفی و توهین‌آمیز بوده است. در برخی متون ادبی و اشعار قدیم، این واژه برای تمسخر یا نکوهش رفتار افراد نیز به کار رفته است. علاوه بر معنای اصلی، در منابعی مانند انجمن آرای ناصری و آنندراج، خشتوک گاهی به مکار و حیله‌گر نیز اشاره شده است که نشان‌دهنده‌ی استفاده‌ی استعاری و کنایه‌آمیز واژه در ادبیات است. از نظر دستوری، خشتوک می‌تواند به عنوان اسم، صفت یا مضاف‌الیه در جمله به کار رود و معمولاً با حس منفی و نکوهشی همراه است.