لغت نامه دهخدا
خرفیش. [ خ ِ ف َ ] ( ع اِ ) خرت و پرت. اثاث البیت بی قیمت. اثاث بیمصرف خانه. ( از دزی ج 1 ص 364 ). || در بازی کارت، بی ارزش. ( از دزی ج 1 ص 364 ).
خرفیش. [ خ ِ ف َ ] ( ع اِ ) خرت و پرت. اثاث البیت بی قیمت. اثاث بیمصرف خانه. ( از دزی ج 1 ص 364 ). || در بازی کارت، بی ارزش. ( از دزی ج 1 ص 364 ).