خذلبه
لغت نامه دهخدا
خذلبه. [ خ َ ل َ ب َ ] ( ع مص ) نوعی از سست رفتن است بر روی زمین. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ).
خذلبه. [ خ َ ل َ ب َ ] ( ع مص ) نوعی از سست رفتن است بر روی زمین. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ).