لغت نامه دهخدا
( خدمت آوردن ) خدمت آوردن. [ خ ِ م َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) بندگی کردن. طاعت کردن. از در تکریم و تعظیم و نماز درآمدن:
خدمتش آرد فلک چنبری
بار دهد رأفت خدمتگری.نظامی. || عرضه کردن آنچه از سر بندگی و اخلاص و ارادت کرده شده است:
نگویم خدمت آوردیم و طاعت
که از تقصیرخدمت شرمساریم.سعدی ( طیبات ).
