خاکروبه دان

لغت نامه دهخدا

خاکروبه دان. [ ب َ / ب ِ] ( اِ مرکب ) محلی که خاکروبه در آن می ریزند. آشغال دان. جای آشغال. مَنهَرَه. خاکدان. خاشکدان. سَلَّه.

محلی که خاکروبه در آن می ریزند آشغال دان.