خاندان جواهری یکی از خانوادههای برجسته و شناختهشده در تاریخ معاصر ایران به شمار میآید. این خانواده با تاریخچهای غنی و فرهنگسازی عمیق، در عرصههای مختلف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نقش مؤثری ایفا کردهاند. جواهریها به واسطه فعالیتهای تجاری و اقتصادی خود، از دیرباز به عنوان یکی از خانوادههای پیشرو در تامین نیازهای جامعه شناخته میشوند. این خاندان نه تنها در عرصه تجارت، بلکه در زمینههای فرهنگی و اجتماعی نیز اثرگذار بودهاند. آثاری که از نسلهای گذشته این خانواده به یادگار مانده، نمایانگر ارادت و عشق آنها به وطن و فرهنگ ایرانی است. همچنین، جواهریها با برگزاری مراسمهای فرهنگی و هنری، همواره سعی در ترویج هنر و ادبیات داشتهاند و به نوعی به ارتقاء سطح آگاهی و فرهنگ جامعه کمک کردهاند. در دورانهای مختلف، این خانواده با چالشها و فراز و نشیبهای زیادی روبرو بودهاند، اما با تکیه بر اصول اخلاقی و ارزشهای انسانی، همواره توانستهاند بر مشکلات فائق آیند و نام نیک خود را در تاریخ ثبت نمایند. در نهایت، خاندان جواهری با حفظ هویت خود و انتقال ارزشها به نسلهای آینده، نمونهای از خانوادههای موفق و تأثیرگذار در تاریخ معاصر ایران به شمار میرود.
خاندان جواهری
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] خاندان جواهری، خاندان علمی شیعی در قرن سیزدهم تا پانزدهم در عراق. سرسلسله این خاندان شیخ محمدحسن نجفی، فقیه مشهور امامی (متوفی ۱۲۶۶)، معروف به صاحب جواهر، است. به سبب اهمیت کتاب مشهور او جواهرالکلام، این خاندان به آل جواهری، آل صاحب جواهر و آل جواهرالکلام مشهور شدند آل محبوبه، ج۲، ص۹۹؛ خاقانی، ج۱۰، ص۱۳۹). تعداد زیادی از فرزندان و نوادگان صاحب جواهر از عالمان، فقیهان و ادیبان عصر خود بودند.
طبقه اول را فرزندان صاحب جواهر تشکیل می دهند. وی هشت پسر داشت که عبارتند از:
۱) محمد، بزرگ ترین پسر صاحب جواهر، معروف به حُمَید(قبل از ۱۲۲۵-۱۲۵۰ق.). فرزندان او، شیخ حسین و شیخ علی، از عالمان بودند.