معنی طفور | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

طفور. [ طُ ] ( ع مص ) طفرة. ( منتهی الارب ). برجستن. ( منتخب اللغات ) ( منتهی الارب ). بالا برجستن. ( منتهی الارب ). از نشیب بر بالا برجستن. ( زوزنی ). وثب. ( تاج المصادر ).