لغت نامه دهخدا
( حنوة ) حنوة. [ ح َ وَ ] ( ع اِ ) گیاهی است خوشبوی که در زمین نرم روید. ( اقرب الموارد ). و اذریون دشتی و ریحان و اسپی است. ( منتهی الارب ).
( حنوة ) حنوة. [ ح َ وَ ] ( ع اِ ) گیاهی است خوشبوی که در زمین نرم روید. ( اقرب الموارد ). و اذریون دشتی و ریحان و اسپی است. ( منتهی الارب ).