لغت نامه دهخدا
حسن نقشبندی. [ ح َ س َ ن ِ ن َ ب َ ] ( اِخ ) ابن مصطفی بغدادی قادری. ساکن دمشق و درگذشته 1182 هَ. ق. او راست: تفسیر آیه «لن ترانی » ( قرآن 143/7 ). «المعراج الازهر». ( هدیة العارفین ج 1 ص 299 ).
حسن نقشبندی. [ ح َ س َ ن ِ ن َ ب َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن حسن بن محمد حسام الدین ساکن استانبول و درگذشته 1284 هَ. ق. اوراست: شرح شمائل ترمذی. ( هدیة العارفین ج 1 ص 302 ).
