حجیت سنت تقریری

حجیت «سنت تقریری» به معنای اعتبار و صحت استناد به تقریر یا تأیید غیرکلامی معصومین علیهم‌السلام است. وقتی مسلمانان عملی را انجام می‌دهند و معصوم علیه‌السلام نسبت به آن سکوت یا تأیید غیرمستقیم نشان می‌دهد، این عمل برای پیروان حجت شرعی محسوب می‌شود. به عبارت دیگر، عمل مطابق سنت تقریری سبب معذوریت و پاداش می‌شود؛ اگر کسی مخالفت کند، نزد خدا معذور نیست و اگر پیروی کند، اجر خواهد داشت. حجیت سنت تقریری بر اساس منابع فقهی، اجماع، کتاب، سنت و عقل مورد تأیید قرار گرفته است. در این سنت، تقریر معصوم می‌تواند شامل سکوت در برابر عمل مکلف یا تایید ضمنی یک رفتار باشد که نشان‌دهنده مشروعیت و صحت آن عمل است. بنابراین، سنت تقریری برای مسلمانان راهنمای عملی است و نقش تعیین‌کننده‌ای در احکام شرعی دارد. این مفهوم هم در فقه شیعه و هم در فقه اهل سنت معتبر است و به عنوان یکی از منابع استنباط احکام شناخته می‌شود. به طور کلی، حجیت سنت تقریری، نشان‌دهنده پیوند بین رفتار مکلف و تأیید یا سکوت معصوم برای تحقق مشروعیت و ارزش شرعی عمل است.

تصویر معنی حجیت سنت تقریری

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] حجیت سنت تقریری، صحّت استناد به تقریر معصومین علیهم السّلام است.
حجیت سنت تقریری، به این معنا است که مسلمانان می توانند به آن سنت عمل و به مفاد آن استناد کنند و در حقیقت، از طرف معصوم علیه السّلام حجتی بر آنها است که اگر مخالفت نمودند، نزد خدا معذور نیستند و اگر طبق آن رفتار کردند، ماجور می باشند؛ یعنی عمل طبق آن، سبب معذّریت و منجّزیت است.
ادله حجیت سنت تقریری
سنت تقریری، چه طبق عقیده اهل سنت که فقط آن را در تقریر رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم جاری می دانند و چه طبق عقیده شیعه که آن را در تقریر ائمه معصوم علیهم السّلام نیز جاری می دانند به دلیل اجماع، کتاب، سنت و عقل حجت است.
نکته اول
تقریر معصوم علیه السّلام در جایی که در مورد فعلی، حرمت احتمال داده می شود، بر جواز آن فعل، و در جایی که مکلف عبادت یا معامله ای را در نزد معصوم علیه السّلام انجام می دهد و او سکوت می نماید، بر مشروعیت عبادت و صحت آن دلالت می کند.
نکته دوم
...