حبردان

لغت نامه دهخدا

حبردان. [ ح ِ ] ( اِ مرکب ) دوات، چه حبر مداد را گویند. یحیی کاشی در صفت تاریکی شب گوید:
یک قلم، از تیرگی شب، جهان
پر ز سیاهی شده چون حبردان.( آنندراج ).