لغت نامه دهخدا
جوداء. [ ج ُ وَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ جواد، بمعنی سخی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جواد شود.
جوداء. [ ج َ ] ( ع ص ) مؤنث اجود، بمعنی نیکوتر. ج، جود، اجاوید. ( اقرب الموارد ).
جوداء. [ ج ُ وَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ جواد، بمعنی سخی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جواد شود.
جوداء. [ ج َ ] ( ع ص ) مؤنث اجود، بمعنی نیکوتر. ج، جود، اجاوید. ( اقرب الموارد ).