جنگ اوردن

( جنگ آوردن ) جنگ آوردن. [ ج َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) جنگ کردن. ( فرهنگ فارسی معین ):
نه بیند کسی پشت ما روز جنگ
اگر چرخ جنگ آرد و کوه و سنگ.فردوسی.تو بنشین گر او با تو جنگ آورد
بر او تیغ تو کار تنگ آورد.نظامی.

( جنگ آوردن ) ( مصدر ) جنگ کردن