لغت نامه دهخدا
( جادیة ) جادیة. [ ی َ ] ( اِخ ) نام قریه ای است از توابع بلقا در زمین شام. ( مراصد الاطلاع ) ( معجم البلدان ). و زعفران در آنجا روید. و جادی بمعنای زعفران نسبت بدو دارد. ( مهذب الاسماء ).
جادیه. [ ی َ ] ( اِخ ) نام یکی از دوازده سبط یعقوب. رجوع به جاد شود.
