کلمهی «ثیبات» در زبان عربی و فارسی، جمع «ثیب» است و به زنان بیوه یا زنان طلاقگرفته اطلاق میشود. این واژه در متون دینی و لغوی برای زنانی به کار میرود که همسرشان فوت کرده یا از همسرشان جدا شدهاند. در فرهنگ لغت و متون اسلامی، «ثیبات» نشاندهنده وضعیت زنان پس از پایان ازدواج به دلایل فوت همسر یا طلاق است و تفاوت آن با زنان دوشیزه یا مجرد مشخص است. این واژه در فقه و احکام اسلامی اهمیت دارد، زیرا وضعیت حقوقی و اجتماعی زنان ثیبه از جمله ارث، نفقه و ازدواج مجدد، با سایر زنان تفاوتهایی دارد. همچنین در متون تاریخی و ادبی، «ثیبات» برای اشاره به گروهی از زنان با تجربه زندگی مشترک و شوهر دیده به کار رفته است.
ثیبات
لغت نامه دهخدا
ثیبات. [ ث َی ْ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ثیب. زنان بیوه از شوی مرده و یا طلاق گرفته.
فرهنگ عمید
= ثیّبه
فرهنگ فارسی
جمع ثیب زنان بیوه از شوی مرده و یا طلاق گرفته
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی ثَیِّبَاتٍ: بیوه ها
ریشه کلمه:
ثیب (۱ بار)
ثیّبه: زن شوهر دیده. زنان شوهر دیده و دوشیزهها. راغب آن را از ثوب به معنی رجوع گرفته گوید: ثیّب آن است که از زوج برگشته است در مجمع البیان هست: ثیّب زنی است که بعد از ازاله بکارت از شوهر برگشته از ثاب یثوب به معنی رجع.