ثرماء
لغت نامه دهخدا
ثرماء. [ ث َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث اَثرم. زن ِ دندان پیش شکسته.
ثرماء. [ ] ( اِخ ) آبی است در کنده و معروف است. || عین ثرماء. قریه ای است به دمشق. ( مراصد الاطلاع ).
جمله سازی با ثرماء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی متون کلاسیک، از واژه ثرماء برای اشاره به افراد متمکن و ثروتمندی استفاده میشود که از نظر مالی در وضعیت بسیار خوبی هستند.
💡 برخورد با طبقه ثرماء در جوامع سنتی معمولاً با آداب و رسوم خاصی همراه بود که نشاندهنده سلسله مراتب اجتماعی در آن دوران بود.
💡 نویسنده در رمان خود به بررسی تضادهای اجتماعی میان طبقات مختلف جامعه و همچنین رفتارهای متفاوت ثرماء در مواجهه با فقر میپردازد.