ثتن
لغت نامه دهخدا
ثتن. [ ث َ ت َ ] ( ع مص ) گنده شدن و بوی گرفتن ( گوشت ). || گنده شدن بن دندان و بدبو و فروهشته گردیدن آن.
ثتن. [ ث َ ت ِ ] ( ع ص ) گنده.
فرهنگ فارسی
گنده
ثتن. [ ث َ ت َ ] ( ع مص ) گنده شدن و بوی گرفتن ( گوشت ). || گنده شدن بن دندان و بدبو و فروهشته گردیدن آن.
ثتن. [ ث َ ت ِ ] ( ع ص ) گنده.
گنده